ഈശോയുടെ സ്വന്തം

അമ്മയാകാൻ ആയില്ലെങ്കിലും

ഒരിക്കൽ മദർ പ്രാർത്ഥനാമുറിയിൽ മറ്റു സഹോദരിമാരോടൊപ്പം പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണുകളടച്ചു പ്രാർത്ഥനയിൽ മുഴുകിയിരുന്ന മദറിന് ഒരു ദർശനമോ സ്വപ്നമോ ഉണ്ടായി. അതാ കൽക്കട്ടയിലെ തെരുവുകളും ചേരികളും അമ്മയുടെ മുമ്പിൽ. തെരുവിലെ അഴുക്കുചാലിൽ ചെളിപുരണ്ടു കൈകാലിട്ടടിക്കുന്ന ഉണ്ണിയീശോ. അമ്മ ഓടിച്ചെന്ന് ഉണ്ണീശോയെ വാരിയെടുത്തു. പെട്ടെന്ന് ഉണ്ണിയീശോ അമ്മയുടെ കരങ്ങളിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഏങ്ങിക്കരയുന്ന സ്വരം അമ്മ തുടർന്നും കേൾക്കുന്നു. അമ്മേ, അമ്മേ എന്ന് ദയനീയമായി കരയുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സ്വരം അമ്മയെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. തുടർന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഓടകളിൽ വലിച്ചെറിയപ്പെടുന്ന നിഷ്‌ക്കളങ്കരായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുഖം വീണ്ടും ആ മാതൃമനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ ആരോ മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ, ''നിനക്ക് അമ്മയാകാനായില്ലെങ്കിലും അമ്മിഞ്ഞ നൽകാനായില്ലെങ്കിലും മാതൃവാത്സല്യത്തിന്റെ അമൃത് ഹൃദയം നിറയെ ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു നൽകാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ലേ? ഓടകളിലേയ്ക്ക് തള്ളപ്പെടുന്ന നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ മുഖം നിന്നെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നില്ലേ? നീ എഴുന്നേൽക്കുക. കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായി ഒരു ഭവനം തീർക്കുക. കുപ്പകളിൽ…