വി കൊച്ചുത്രേസ്യ

ഭൂമിയിലെ നികൃഷ്ടതകളൊന്നും കാണാതെ

ഞായറാഴ്ചകളിലേക്കുതന്നെ  ഞാൻ  മടങ്ങട്ടെ . അതിവേഗം  കടന്നുപോകുന്ന ആ സന്തോഷാസുദിനത്തിന് ഒരു ശോകച്ഛായ, തീർച്ചയായും, ഉണ്ടായിരുന്നു. 'ശയനസമയപ്രാർത്ഥന' വരെ എന്റെ ആനന്ദം പരിപൂർണ്ണമായിരുന്നു എന്നാൽ, വിശ്രമദിവസം അവസാനിക്കാൻ പോകുകയാണല്ലോ എന്നതായിരുന്നു  ആ പ്രാർത്ഥനയുടെ സമയത്തെ എന്റെ ചിന്ത. അടുത്ത ദിവസം ജീവിതം വീണ്ടും ആരംഭിക്കണമല്ലോ, അധ്വാനിക്കണമല്ലോ  പാഠങ്ങൾ പഠിക്കണമല്ലോ, അങ്ങനെ ഭൂമിയിലെ എന്റെ വിദേശവാസം എന്റെ ഹൃദയത്തിനു അനുഭവമാകും..  സ്വർഗ്ഗത്തിലെ നിത്യവിശ്രമത്തെയും "സ്വന്തനാട്ടിലെ അസ്തമിക്കാത്ത ഞായറാഴ്ചയെയും ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ നെടുവീർപ്പിടുകയും ചെയ്തിരുന്നു!..."    'ലെബ്യുസൊണെയിൽ    തിരിച്ചെത്തുന്നതിനു മുമ്പ് നാം നടത്തിയിരുന്ന സായാഹ്നസവാരി പോലും എന്റെ ആത്മാവിൽ വിഷാദഭാവം കലർത്താതിരുന്നില്ലാ. അവിടെ വച്ച് നമ്മുടെ കുടുംബം പൂർണ്ണമല്ലാതായിത്തീരും.അമ്മാച്ചന്റെ സംതൃപ്തിക്കുവേണ്ടി മരിയാചേച്ചിയെയോ പൗളിൻചേച്ചിയെയോ എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും കൂടെപ്പോകാൻ അപ്പച്ചൻ അനുവദിച്ചിരുന്നു. ഏതായാലും, അവരുടെ കൂടെപ്പോകാതെ വീട്ടിൽനിൽക്കുന്നതു എനിക്ക് വളരെ സംതൃപ്തി നൽകിയിരുന്നു. അതായിരുന്നു എന്നെ മാത്രം വിളിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നതിനേക്കാൾ  എനിക്കിഷ്ടം. കാരണം,…