സങ്കീർത്തനങ്ങൾ

മുപ്പത്തിനാലാം സങ്കീർത്തനം

 ഏറ്റവും ഹൃദ്യവും അതിലേറെ പ്രത്യാശ ജനകമാണ്. ഏവർക്കും വിശിഷ്യാ പീഡിതർക്കും ഏറെ പ്രചോദനവും പ്രോത്സാഹനവും ഉൾക്കാഴ്ചകളും നൽകുന്നതാണിത്. സങ്കീർത്തകന്റെ ദൈവസ്നേഹവും ഭക്തിയും ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയവും ഒപ്പം അവിടുത്തോട് വെച്ച് പുലർത്തുന്ന മനോഭാവവും ഇതിന്റെ പ്രഥമ വാക്യം തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.  കർത്താവിനെ ഞാനെന്നും പുകഴ്ത്തും. അവിടുത്തെ സ്തുതികൾ എപ്പോഴും എന്റെ അധരങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. ദൈവത്തിന്റെ നിരവധിയായ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് പകരമായി അവിടുത്തേക്ക് സ്തുതി സ്തോത്രങ്ങൾ അർപ്പിക്കാനേ മനുഷ്യനു കഴിയൂ. ഇത് അവന്റെ അവിതർക്കിതമായ കടമയും കൂടിയാണ്. എല്ലാ സമയവും അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കാനും അവിടുത്തേക്ക് നന്ദി പറയാനുമുള്ള തന്റെ സുദൃഢ തീരുമാനം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ തന്നെ ഭക്തൻ പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു . കാരണം, കർത്താവ് അവന്റെ അഭിമാനമാണ്( വാക്യം 2 ).  പീഡിതരും പാവപ്പെട്ടവരും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ ഉള്ള, ഈ സ്തുതി ആനന്ദാമൃതം ആക്കാനുള്ള ആഹ്വാനമാണ് രണ്ടാം വാക്യം അവതരിപ്പിക്കുക. ഈ…